“Wolności jest aż za dużo, jest w nadmiarze, jest jej bardzo dużo”
Stefan Niesiołowski

Panie Stefku – jak żyć? Jak żyć z taką ilością wolności. Może ograniczmy jest dostęp do książek. Postawmy szpicla w każdym barze (IMO forum można przyrównać do baru – rozmowy na większości forów nie mają w sobie więcej sensu niż pijacie rozmowy na stołkach przy barze). Ograniczmy możliwość podróżowania – na co nam układ z Schengen? Ograniczmy religię – do jednej najlepszej.

Niech nie będzie niczego.

Nie wiem na  jakim podwórku wychowywał się p. Prezydent, ani jakie miał tam układy. U nas było prosto – jak ktoś był wielki, to trzeba było mieć z nim dobre układy – w razie problemów lepiej mieć go po swojej stronie, niż stać przeciwko niemu. Owszem – czasem i przeciwko większym się stawało, ale musiały być poważne powody. To, że duży broni małego przed średnim, nie znaczy że od razu trzeba lać wielkiego z pomocą równie wielkiego (lub większego) – jutro los może się odmienić i byćmoże znów będziemy potrzebowali “wielkiego” do pomocy, a tylko ten jeden będzie pod ręką.

Nie wiem dlaczego, ale wydaje mi się, że większość Polaków wolała by mieć dobre stosunki z Rosją – oczywiście nie kosztem stosunków z Gruzją. Tylko czy ktokolwiek chce mieć lepsze stosunki z Gruzją kosztem lepszych stosunków z Rosją? Chyba tylko Głowa.

Okazuje się, że natura przewidziała sytuację polityczną w polsce! Nie wiem dlaczego nikt z nas nie wiedział o tym przed wyborami…

Policja będzie “poszukiwać i karać” wszystkich, którzy opalają się toples (częściowo lub całkowicie) – zwłaszcza kobiet. To, dlaczego kobiet nie podlega wątpliwości, wszak większość policjantów to mężczyźni – ja też wolałbym szukać nagich kobieta, a nie mężczyzn. Pozostaje mi tylko jedno zastanowienie – czy jest już tak bezpiecznie, że policja nie ma innych (czyt. ważniejszych) zajęć? Pytanie retoryczne. Jeśli byłoby tak bezpiecznie, to bylibyśmy tak bogaci, jak szwajcarzy i z nudów robilibyśmy dziury w serze…

Jeszcze tylko jedno pytanie – kiedy politycy zamiast uprawiać politykę zajmą się czymś pożytecznym?

artykuł na alrauna.org

Widziałem, jak między ludźmi
Ten się urządza najtaniej,
Jak poklask zdobywa i rentę,
Kto krzyczy, iż żyje dla Niej.

Widziałem, jak do Jej kolan -
Wstręt dotąd serce me czuje -
Z pokłonem się cisną i radą
Najpospolitsi szuje.

Widziałem rozliczne tłumy
Z pustą, leniwą duszą,
Jak dźwiękiem orkiestry świątecznej
Resztki sumienia głuszą.

Sztandary i proporczyki,
Przemowy i procesyje,
Oto jest treść Majestatu,
Który w niewielu żyje.

Więc się nie dziwcie – ktoś może
Choć milczkiem słuszność mi przyzna
Że na mych wargach tak rzadko
Jawi się wyraz: Ojczyzna.

Lecz brat mój najbliższy i siostra,
W tak czarnych żałobach ninie,
Ci wiedzą, że chowam tę świętość
W najgłębszej serca głębinie.

Ta siostra najbliższa i brat ten,
Wybrani spomiędzy rzeszy,
Ci znają drogi, którymi
Moja Wybrana spieszy.

Krwawnikiem zarosłe ich brzegi,
Łopianem i podbiałami:
Spieszę z Nią razem, topole
Ślą swe westchnienia za nami.

Przystajem na cichych mogiłach,
Słuchamy, azali z ich wnętrza
Jakiś się głos nie odezwie,
Jakaś nadzieja najświętsza.

Zboża się złocą dojrzałe,
A tam już widzimy żniwiarzy,
Ta dłoń swą na czoło mi kładzie
I razem o sprzętach marzy.

A potem, podniósłszy głowę,
Do dalszej wstając podróży,
Woła: “Miej radość w duszy,
Bo tylko radość nie nuży.

Podporą ci będzie i brzaskiem
Ta ziemia, tak bujna, tak żyzna,
Nią-ci ja jestem, na zawsze
Twa ukochana Ojczyzna”.

Jakiś złośliwy złoczyńca
Pszeniczne podpala stogi,
U bram się wije niebieskich
W rozpaczy człowiek ubogi.

Jakaś mordercza zaraza
Z głodem zawiera przymierze,
Na przepełnionych cmentarzach
Krzyże się wznoszą świeże.

Jakoweś głuche tętenty
Wskroś przeszywają powietrze,
Kłębią się gęste chmurzyska,
Czyjaż to ręka je zetrze?

Jakaś olbrzymia rzeka
Wezbrała krwią i rozlewa
W krąg purpurowe swe nurty,
Zabiera domy i drzewa.

Jakoweś idą pomruki -
Drży nie poznana puszcza,
Dęby się groźnie ozwały,
Cóż to za moc je poduszcza?

A nad tą dolą – niedolą
Poranna nieci się zorza,
Na pieśń mą Ojczyzny pełną,
Spływa promienność jej boża.

W mej pieśni, bogatej czy biednej
Przyzna mi ktoś lub nie przyzna
Żyje, tak rzadka na wargach,

Moja najdroższa Ojczyzna.

Jan Kasprowicz

To nie można już wybrać metody rodzenia?! A może mężczyźni będą musieli wrócić do brzytew, żeby być bardziej męscy i płodzić więcej dzieci? Ciepłe mieszkanka zamienimy na stodoły, żeby dogrzewać się przy naszych żonach? Przy takiej paranoi “prorodzinnej”, niedługo zamkną “Unimil” i zakażą sprzedaży prezerwatyw, a liczba stosunków małżeńskich będzie kontrolowana przez braci B. i skrzętnie notowana, za zaniżanie będziemy płacić kary?

Kraj nasz podąża utartą drogą do granicy absurdu. Gdzie leży ta granica? Mam nadzieję, że już niedaleko, bo ja zbyt wiele nie zniosę.